Stichting Alphense Oranje Vieringen

  200 jaar Koninkrijk der Nederlanden

Van 2013 tot 2015 vieren we in Nederland het 200-jarig bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden. Het Koninkrijk der Nederlanden ontstond in de 19e eeuw. Om precies te zijn, werd de basis voor het Koninkrijk in zijn huidige vorm gelegd in de periode 1813 tot en met 1815 met als eerste regerend vorst Koning Willem I.

 Koning Willem l (1772 – 1843)

pag 5 afbeelding Willem I

Willem-Frederik Prins van Oranje wordt op 23 augustus 1772 als oudste zoon van Stadhouder Willem V en Wilhelmina van Pruisen geboren. Prins Willem trouwde in 1791 met Prinses Wilhelmina, een nicht van zijn moeder. In 1792 werd hun eerste zoon geboren, de latere Koning Willem ll.

Tijdens de val van Napoleon verblijft de Prins van Oranje in Engeland. Op 30 november 1813 keert hij op verzoek van enkele vooraanstaande Nederlanders terug naar Nederland.  Enkele dagen later, op 2 december 1813, wordt de Prins in Amsterdam tot Soeverein Vorst uitgeroepen. Tijdens het Wener Congres hadden de Geallieerden bepaald dat Nederland, België en Luxemburg werden samengevoegd onder de Oranjes en dat Willem-Frederik Koning van Nederland en België werd en Groothertog van Luxemburg.

Na de slag bij Waterloo werd Vorst Willem l op 21 september 1815 in Amsterdam ingehuldigd als Koning Willem l. Willem l trad in 1840 af en overleed een aantal jaar later (1943) in Berlijn.

 Koning Willem ll (1792 – 1849)

pag 5 afbeelding Willem II

Willem wordt op 6 december 1792 in Den Haag geboren als oudste zoon van de latere Koning Willem l en Prinses Wilhemina. De Prins moest als 2-jarig jongetje, samen met

zijn grootvader de Stadhouder, zijn oma en zijn ouders Nederland vanaf het Scheveningse strand verlaten om te ontkomen aan de aanstormende Fransen. Hij groeide op in Engeland en Pruisen. Zijn militaire carrière startte de Prins in Berlijn en voltooide hij in Engeland.

In 1815 vecht hij samen met bevelhebber van de Engelse troepen, Lord Wellington, mee in de beroemde en beruchte Slag bij Waterloo. Willem ll trouwde in 1816 met de Russische Grootvorstin Anna-Paulowna, een zus van Tsaar Alexander. In 1840 nam hij het koningschap op zich na de abdicatie van zijn vader. Willems gezondheid verslechterde door een hartkwaal. Hij overleed in 1849 in zijn paleis in Tilburg.

 Koning Willem III (1817 – 1890)

pag 5 afbeelding Willem III

Koning Willem lll wordt op 20 februari 1817 geboren als oudste zoon van de latere Koning Willem ll en Koningin Anna Pauwlowna. De erfprins kon in zijn jongere jaren niet

bogen op de militaire succes van zijn opa en vader. Bovendien had de Prins een temperamentvol karakter, blijkbaar door zijn ´Russisch bloed´.

Hij trouwde in 1839 met zijn nicht Sophie van Wùrttemberg wat geen gelukkige keuze bleek. De Prins had niet de intelectuele belangstelling die zijn echtgenote wel had. Daardoor groeide het paar uit elkaar. Hun drie zonen, Willem, Alexander en Maurits, zat het ook niet mee. Maurits stierf al jong en Erfprins Willem overleed in Parijs na een frivool leven in de Franse hoofdstad te hebben geleid. Alexander bleef over, echter overleed, net als zijn broer kinderloos.

Na de scheiding van tafel en bed en van de dood van zijn vrouw Sophie in 1886 hertrouwde Koning Willem lll op 60-jarige leeftijd met de 20-jarige Emma van Waldeck-Pyrmont. Zij bracht het beste in de oude Koning naar boven, vooral na de geboorde van hun dochter, de latere Koningin Wilhelmina. Na de dood van de Koning in 1890 werd zijn Koningin-Regentes voor haar 10-jarige dochter en nam het Koningsschap namens haar dochter waar totdat Wilhelmina 18 jaar was geworden.

Het lukte Emma, samen met de jonge Wilhelmina, door bezoeken in het gehele land de liefde voor het Huis van Oranje-Nassau weer te laten opbloeien.

Bron:

Blaauw, Bert (2014), “Boekbespreking – Koningsbiografieën over de Koningen Willem l, Willem ll en Willem lll,” Jaarboek Koninklijke Bond van Oranje Verenigingen, 6-7.